Thursday, July 23, 2026

लिटील क्रेटर लेक

 

            मैत्रेयीचा सोमवार ते शुक्रवार काम आणि कोर्स मधे गडबडित गेल्यावर शनिवार रविवार सामान आणणे, लॉंड्री,घराची साफसफाई इ. मधे जाई. पण उन्हाळ्यातच दिवस लांबलचक असल्याने हिंडायला मिळते, त्यात आम्ही आल्यामुळे दरवेळी कुठेतरी जायचा बेत ठरविला जाई. एका शनिवारी जेवण झाल्यावर लिटिल क्रेटर लेक बघायला जायचे ठरले. बाहेर उन बरेच असले तरी गाडीत उन्हाचा त्रास जाणवत नसल्याने एक दिड वाजताच निघालो.

प्रवास  दिड,दोन तासाचा होता.हायवे सोडून लहान रस्त्याला लागलो. अधुन मधुन गावे लागत होती. चढ ,उताराचे रस्ते आणि दोन्ही बाजुंना गर्द झाडी. आता घाटाचा रस्ता सुरु झाला आणि दुरवर हिमाच्छादित असा माऊंट हुड दिसू लागला.उन्हामुळे त्याचे शिखर चमचमत होते. गाडी वळली कि तो अदृष्य हॊई आणि पुढल्या वळणावर पुन्हा दर्शन देई. लिटिल क्रेटर लेक चा पत्ता मुलांना नुकताच मिळाला होता त्यामुळे तेही आमच्या इतकेच त्या जागेबद्दल अनभिज्ञ होते. जसजसे अंतर कमी होत गेले तसतसा रस्ता आणखीन लहान होत गेला आणि झाडी दाट. दुपारच्या वेळीही गर्द सावलीने अंधार वाटत होता.पुढे,मागे गाड्य़ाच नव्हत्या आमचीच गाडी त्यामुळे बरोबर चाललोय ना? अशी पुसटशी शंका मनात येऊ लागली, पण गुगल मॅप्स दाखवेल तसे जात असल्याने शंका अनाठायी ठरणार म्ह्णून मी गप्प राहिले. शेवटी लिटील क्रेटर लेक चा बोर्ड दिसला आणि गाडी थांबवली.

        दहा डॉलरचे तिकीट घेऊन आम्हाला पार्कींग मध्ये सोडले.दोन्ही बाजुंनी कमरेएवढे गवत वाढलेले मधुन पायवाट होती ,वाटेवर असंख्य रंगीबेरंगी फुले होती.तिकडून पुढे गेलो आणि उंच ऊंच वनराजींच्या मध्ये ते लहानसे तळे दिसले. त्याचे पाणी निळेशार इतके निळे कि आकाशाने रंग त्याच्याकडुन घेतला असं वाटावं !  भुगर्भात झालेल्या हलचालींमुळे जमिनीला पडलेल्या भेगांमधुन पाणी वर येऊन हे तळे तयार झालयं आणि जमिनिमधल्या ठराविक क्षारांमुळे त्याला तो अनोखा निळा रंग लाभलायं. तळे लहान असंले तरी पाणी खूप खोल होते आणि नितळ देखील. पाण्याच्या भोवती असलेल्या ऊंच ऊंच झाडांचे प्रतिबिंब त्यात पडले होते. तिथली निरव शांतता बघुन कवी अनील आठवले,

अशा एखाद्या तळ्याच्या काठी बसून राहावे मला वाटते

जिथे शांतता स्वत:च निवारा शोधीत थकून आली असते

जळाआतला हिरवा गाळ निळ्याशी मिळून असतो काही

गळून पडत असताना पान मुळी सळसळ करीत नाही

हृदयावरची विचाराची धूळ हळूहळू जिथे निवळत जाते

अशा एखाद्या तळ्याच्या काठी बसून राहावे मला वाटते !

No comments: